Baza słownikowa
Słownik biznesowy
Wpisz słowo do wyszukiwarki, lub wybierz je z listy alfabetycznej:
Kurs walutowy
Kurs walutowy to cena waluty obcej wyrażona w walucie krajowej. Innymi słowy, jest to informacja, ile jednostek pieniędzy krajowych trzeba wydać, aby zakupić jednostkę waluty obcej. Zazwyczaj interesuje nas to, jak kształtuje się cena walut obcych (dewiz) powszechnie akceptowanych w transakcjach handlowych na całym świecie, tzw. walut rezerwowych (rolę taką pełnią zwłaszcza dolar amerykański i euro).
Na krótką metę, jeśli kurs waluty określany jest przez rynek walutowy, o jego kształtowaniu się decyduje popyt na waluty obce i ich podaż. Jeśli popyt ten przewyższa podaż, waluta krajowa słabnie (deprecjacja), jeśli podaż przewyższa popyt – wzmacnia się (aprecjacja). W przypadku typowego kraju:
• główne źródła podaży dewiz to wpływy z eksportu, napływ walut obcych związany z lokowanymi w kraju inwestycjami zagranicznymi i kredyty udzielone podmiotom krajowym przez podmioty zagraniczne (w tym kredyty zaciągnięte przez rząd);
• główne źródła popytu na dewizy to wydatki na import, odpływ walut obcych związany z inwestycjami podmiotów krajowych za granicą i kredyty udzielone podmiotom zagranicznym przez podmioty krajowe (w tym kredyty udzielone rządom innych krajów).
Na rynku walutowym ustala się cena równowagi, czyli taki kurs walutowy, przy którym podaż i popyt się równoważą.
Kurs walutowy nie musi być jednak wyznaczany przez rynek. Może go również kształtować bank centralny, deklarując gotowość sprzedawania i kupowania walut obcych po określonej cenie. W takiej sytuacji nie ma jednak pewności, czy popyt na dewizy równoważy się z podażą, a ewentualna nadwyżka popytu lub podaży wpływa na poziom rezerw walutowych banku centralnego (jeśli bank centralny skupuje więcej walut, niż sprzedaje, rezerwy walutowe rosną – i odwrotnie).
Generalnie rzecz biorąc, kształtowanie się kursu zależy więc w krótkim okresie od stosowanego mechanizmu kursu walutowego.
O ile zmiany kursów walutowych na krótką metę są często trudne do przewidzenia, wiadomo, co decyduje o kursach walut w długim okresie. Mówiąc najkrócej, za silną walutą musi stać silna, a więc wysoko produktywna, gospodarka. Jeśli wydajność pracy w pewnym kraju rośnie szybciej niż u jego partnerów handlowych, a wzrost krajowych cen i płac jest porównywalny, kraj ten jest w stanie sprzedawać swoje towary taniej od konkurentów. Powoduje to wzrost nadwyżki handlowej i wzrost wpływów dewizowych przekraczający potrzeby gospodarki. Efektem staje się wzmocnienie (aprecjacja) waluty.
Z kolei, jeśli inflacja w jednym kraju jest znacznie wyższa niż w drugim, przy porównywalnym tempie wzrostu wydajności pracy, w kraju tym szybciej rosną również nominalne płace. Jeśli kurs walutowy pozostaje na niezmienionym poziomie, wyroby z kraju, w którym szybciej rosną płace, stają się coraz droższe. Powoduje to wzrost deficytu handlowego i spadek wpływów dewizowych poniżej potrzeb gospodarki, co na dłuższą metę musi prowadzić do osłabienia (deprecjacja) waluty krajowej.
Rzecz staje się bardziej skomplikowana, kiedy między dwoma krajami występują jednocześnie i znaczące różnice inflacji, i spore różnice dynamiki wydajności pracy. Zmiany kursów są wtedy wynikiem jednoczesnego oddziaływania obu czynników. Przykładowo, w Polsce w latach 90-tych wydajność pracy rosła szybciej niż w Niemczech, ale jednocześnie znacznie wyższa była inflacja. W rezultacie złoty nominalnie osłabł w stosunku do marki, ale w znacznie mniejszym stopniu, niż wynikałoby to z różnic w stopach inflacji.
Ilość znaczeń w słowniku:
171